İbretle bakar Şiiri - Hasan Belek 2

İbretle Bakar

Gönül kapısını, açtığı zaman,
Gözünden yaşlar da, çağlayıp akar.
Ruhunu kaplar da, o tatlı iman,
Kul her bir zerrede, ibretle bakar.

​Dünyanın mülküne, aldanmaz insan,
Gönülden dökülür, hikmetli lisan,
O’na kul olmaktır, en büyük ihsan,
Tevazu sahibi, kibri de yıkar.

​Erenler sapmaz hiç, doğru yolundan,
Aşk ile güç alır, rahmet dalından,
Ayrılmak istemez, Hakk’ın kulundan,
Aşkın ateşiyle, nefsini yakar.

​Seher vaktinde kul, aşka uyanır,
Gözünün yaşıyla, nura boyanır,
Sabrın kalesine, durmaz dayanır,
Karanlık geceye, bir güneş çakar.

​Kul Hasan söylerse, dostça özünü,
Hakk’a teslim eyler, iki gözünü,
Ezelden ebede, tutar sözünü,
Aşkıyla yananlar, vuslata çıkar...

T.C.Kültür ve Turizm Bakanlığı Halk Şairi.
Hasan Belek — Akçay
04.10.2026