İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Kederli akşamlarda ayda resmin ağlıyor
Daralan yüreğimi hicran yaram dağlıyor
Çıkıp gelsen ne olur kalp ağrılarım dinsin
Sana olan hasretim sessiz dünyamda bitsin.

Ay doğarken her akşam gözlerin gelir aklıma
Neler neler geçer aklımdan anlatamam sana
Mecnun gibi buralarda yaşıyorum tek başıma
Neler neler geçer aklımdan anlatamam sana.

Bu ayaz gecemde yıldızlar kalbimi ısıtmıyor
Ay doğarken bir buse ver aşkım sensiz üşüyor
Aşkın Mecnunu oldum seven kalbim seni özlüyor
Ay doğarken bir buse ver kalbim sensiz üşüyor.

Ayın şavkında gel bana, mehtapta yüzünü göreyim
Siyah beyaz gecemde hasretle gözlerinden öpeyim
Böyle olmuyor meleğim ya sen gel veya ben geleyim
Siyah beyaz gecemde hasretle gözlerinden öpeyim.

Ayın şavkında hayalin yakamozları öpüyor
O hayalin gül yüzünü kalbim her gece özlüyor
Kaç yıl oldu kim bilir, ömrüm böyle sensiz geçiyor
O hayalin gül yüzünü kalbim her gece özlüyor.

Aylar seneler geçti sen bana hala gelmedin
Bu güz gecelerinde hiç mi beni özlemedin
Anladım ki sen beni Züleyha gibi sevmedin
Bu güz gecelerinde hiç mi beni özlemedin.

Aylar yıllar geçse de yine hep seveceğim seni
Yeter ki sen kalbinden çıkarma gönül sevgini
Hiç bir şey silemez bu aşkın sırdaş kaderini
Yeter ki sen kalbinden çıkarma gönül sevgini.

Aynadaki yüzünü herkes tanıyor
Ruhundaki güzelliği kaç kişi biliyor
Kim biliyor kalbinin asaletini
Neden özlüyoruz çocukluk günlerini

Aynalar yalan söylüyor, o eski ben, ben değilim
Yalnızlığımın resminde saklı benim hayallerim
Yıllar beni benden çalmış uçup gitti gençliğim
Her şey yalan bir rüyaymış nerede benim sevdiğim.

Aynaya baktığımda gözlerimde seni görüyorum
Gece üstümü örtünce ben sensiz çok üşüyorum
Hasret gecelerimde senin hayalinle yaşıyorum
Gece üstümü örtünce ben sensiz çok üşüyorum.