İbrahim Tetik Şiirleri - Şair İbrahim Tetik

Her an,her yer de,
Her zaman anbean,
Onsuz olmak,
Onunla olmamak,
Onun ilmî dışında kalmak,
Mümkün mü? .....

Ne varsa yaşamak adına,
İçinde mevcut hayatın,
Değil mümkün kalmak ayrı,
Ne süprizler ayrılıyor kimbilir yârına.....

Gam,keder,tasa,ızdırap ve çileler,

Açarız dünya'ya gözümüzü,
Muhteşem bir merasimle,
Bizdedir artık herkesin kulağı ve gözü,
Titrerler bir ömür üzerimize pür dikkatle.....

Biraz gecikmeli alışırız hayata,

Öyle birşey ki özlem,
İçinde insanın ince bir sızı,
Kalbin de sıkıntı,
Bedeninde misâfir,
Vuslatı bekleyen,
Usanıp yılmadan,

Kış'tan sonra bahar,
Gece'den sonra gündüz,
Zahmet'ten sonra rahmet,
Darlık'tan sonra bolluk,
Hastalık'tan sonra şifa,
Ömür içinde ölüm,

Çiselemekte gönlüme,
Rahmet esintileri,
Rumumun aynası olan gözlerime,
İniverir dünya'nın gizemli,sırlı perdeleri.....

Ne zaman? kapılsam karamsarlığa,

İtirâf,
İnsanın varoluşundan itibâren,
Süregelen gerçek,
Tamâmen fıtrî ve doğal,
Yeter ki gizlenmesin,
Bedenimizin en ücra köşelerinde,

Hiç kabullenmek istenilmiyor,
Nedense ÖLÜM !
Oysa hayat kadar gerçek,
Gözlerimizi açtığımızdan itibâren,
Kabullenmiş oluyoruz ki zâten,
Ötesi var mı ki? ,

Gecenin bir saatin'de,
Tutmadı bir türlü uyku,
Sukûtunu koruyan muhteşem sessizliğinde,
Bu hastalık olmuştu bende bir tutku.....

Bir sağa bir sola,

Kaç kez kaldım uykusuz,
Kime ne bundan,
Korkulara koydum karşı korkusuz,
Kurtularak korkak inadım'dan.....

İzeetim'le durdum dimdik,