Fıtratın'da vardır insan'ın edeb,
Yâni medenîdir insan,
Eğer ki,bir isterse değiştirmek,
Oluverir o zaman câni bir hayvan.....
Temiz gelmiştir dünya'ya insan,
Yine yollarda gözlerim,
Yanımdaykende seni özlerim,
Ölünceye dek bitmez bu sevda,
Ferhat olup dağları delerim.....
Baş koymuşum bu sevdaya,
Işığıyla doğar güneş,
Çekilir perde yıldızlara,
Bugünüde yaşamanın,
Bir telâşı sarmıştır her canlıyı,
Bulunduğu rotadan sapmadan hiç,
Dört sekizlik bir sadâkatla,
İnanmak,başarmanın yarısı,
Hedefe ulaşmak,sonucun tatlı meyvesi,
Mücadele şart,engelli bariyerleri geçmek için,
Bilinmezlikleri,keşfetmek mucit olmak gerekirse.....
Tutunmak,kuvvet'li eller'le,eline gelmeyecek dallar'la,
Dinleme kendini,
Ol meşgul bir şeylerle,
Oyala oyalan,
Olsan dahi rahatsız,
Hissettirme onu vücuduna,
Ayaküstü tedavi edp,
Sımsıcak bahar mevsiminde,
Gölgelik sevgilere hasretiz,
Tufanlar kasıp kavurur,ayrılık ikliminde,
Olgunlaşmamış ağacın,ham meyveleriyiz.....
Sevgiyle sulamalı sevgileri,
Sorguladım kendimi,
Bunca yıldan sonra,
Kanıt olarak kullandım,yaşanmış günlerimi,
Hatalarımı ise yükleyiverdim yıllara.....
Verdim kendime çekidüzen,
Tek sermâyem,
Tesbihim,
Seccâdem,
Ve takkem,
Daha istemem birşey,
Zâten ne isteyebilirim ki?
Olan oldu sonunda,
Ayrılık kitabı,
Tutuşturuldu elimize,
Okumamız için bir ömür,
Yoktu hiçbir satırın da vuslat,
Olmadı sonunda da zâten,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!