İbrahim Tetik Şiirleri - Şair İbrahim Tetik

Gündüz geceyi,
Gece gündüzü geçmez,
Bahar kışa,
Kış bahara yer vermez,
Almadan ruh emir,
Can tenin'den çıkmaz,

Sînemde kor ateş,
Eritmekte gün gün beni,
Ne yar ne de kardeş,
Söndüremezler yanan yerini.....

Bir ben bir gölgem,

Dünyalar kadar,ümitlerim vardı,
Bitmez,tükenmez katlı,çok katlı umutlarım,
istikbalden beklentilerim,
Mâziye ise şikâyetlerim,
Derli toplu bir hayatım,
Dolu dopdolu geçen günlerim,

Değil hiçkimse sen,
Sen ise hiçkimse,
Yok seni daha iyi bilen senden,
Ki,sevmiyorsan sen kendini,
Neye yarar dünya seni sevse.....

Değilim yalnız bugün,
Yalnız'lığım yanım'da,
Bedenim ise,hasret'lere sürgün,
Firak'lar,hicran'lar kalmış,yalnız aklım'da.....

Kafamı aldım,iki elim arasına,

Gene bugün,düştün aklıma,
Bir daha baktım,tekrar hayat sayfa'ma,
Renk kattı hayalin,akıp gitmek'te olan hayatıma,
Gene bugün,düştün aklıma.....

Daldım,çıkılması zor mazi'ye,

Eski en eski hâtıralar,
Yeni yepyeni şimdi,
O zaman yaşanıp,mâziye karışanlar,
İstikbâlin yeşeren düşleriydi......

Mâzi istikbâlin aynası,

Gül bir kere,
Gülsün güller,
İnat mevsimlere,
Olsun bahar heryer.....

Olup salkım saçak,

Susmak,
En güzelidir Cevapların,
Olur anlayana vurulan bir şamar,
Atom bombası tesirlidir,
Yargılayan en büyük hâkim,
Susmak,

Var mı? ,başka gideceğimiz yer,
Var mı? ,başka yalvaracağımız,
Var mı? ,Meded umacağımız,
Var mı? ,başka çağıracağımız,
Var mı? ,başka kurtarıcımız,
Var mı; ,Senin kapın'dan başka kapı,