Avuçladım dövüyorum bağrımı
Taşlar beni nebisinler emmioğlu?
Duymuyorlar figanımı ağrımı
Başlar beni nebilsinler emmoğlu?
Değerlerden verdiğimiz fire var
Nasıl anlatayım bizim elleri
Yeşil giymiş tepeleri belleri
Gül yerine kokluyorum yelleri
Yüce dağın pare pare karı var.
Bayram yeri sanır görenler kırı
Edepsizlik arttı edep esildi.
Gıybetten bühtandan geçilmez oldu.
Herkes birbirine düşman kesildi
Dost elinden dolu içilmez oldu.
İnsanın kusuru özünde saklı
Diller birlik diye seslenir iken
Haller başka hava estirir oldu.
Haklı adalete yaslanır iken,
Haksız, zorbalıkla kıstırır oldu.
Açıkça yapılır vurgunla talan,
Varlığın üstüne temeli dinin
Birliğini bilmek şartı imanın
Yere göğe sığmaz kudretin şanın
Denizde havada karadasın sen
Nerde anarsak oradasın sen.
Özenle var etmiş Rabbim insanı
Bedene emanet eylemiş canı
Bizlere bahşetmiş aklı imanı
Şükretmeye değer yüce nimetler.
İnananlar için açık hakikat
Can cesede sığmaz oldu
Yandı yürek sızılıyor.
Yirmisinde yiğitlerin
Mezarları kazılıyor.
Söylemeye varmaz dilim
Doğduğumuz günden beri
Bu gerçeği yaşıyoruz..
Gidilmiyor geri geri
Öne doğru koşuyoruz.
Deryayı yüzüp geçerek
Sınava ayarlıydı, kalemlerin uçları,
Çektiler birer bire kınından kılıçları,
Küçücük yüreklere dar gelirken içleri,
Belleklerde birikmiş bilgilerdi güçleri.
Bu savaşta her biri azimle vuruştular
Gönül öğüdümdür sana
Üzüntüden çık da sevin.
Keder törpü tatlı cana
Kalbe neşe ek de sevin.
Deme ne var sevinecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!