İbrahim Pataz Şiirleri - Şair İbrahim Pataz

Acılar kök saldı bizim ellerde,
Büyümeden göremedik bir türlü.
Kan kokusu vardır çıkmaz yollarda,
Nedenini soramadık bir türlü.

Şo dostlarca önerilen özgürlük,

Kimi önder kimi lider
Özü bizden ayrıksılar.
Bir çıkmaza girmiş gider
İzi bizden ayrıksılar.

Fikri Firavunla teğdeş

Gönül vermiş enginlere
Yol alıyor nerden nere
Özlem dolu denizlere
Koşar gider Ceyhan Suyu.

Yağmur yağar rüzgâr vurur

Tan yeri ağarıp şafak söküşün
Güneşi gözlüyor gözünüz dağlar..
Sular yamaçlardan sesli akışın
Gayri çözülüyor buzunuz dağlar.

İğne yaprak yel estikçe seslenir

Kızılcıklar çiçeklenir
Çukurova baharında
Arpa buğday göceklenir
Çukurova baharında.

Cemre düşünce havaya

Devre mülkte dolar günün
Sessiz köye döner yönün
Kime komşu olur sinin?
Bu yol mezarlıkta biter.

Azrail ansızın gelir

Güzellik görmeye baktım âleme
Hava da güzeldir yer de güzeldir.
Gördüğümü bir bir aldım kaleme
Yüce dağ başında kar da güzeldir.

Zararı yok ama çoktur artısı

Aydınlığa sırt çeviren karanlık,
Geceleyin mehtap ile güneşler.
Düşünce güdüktür, görüşü anlık,
İster ki, doğmadan batsın güneşler.
İbrahim PATAZ
02.12.2007 Osmaniye

Işık ile ters yönlü, boy gösterir gölgeler,
Gölgelerin gölgesi, gerçekleri gölgeler,
Yönün ışığa dönse, varlığı sona erer,
Aydınlığa bırakır, yerini birer birer.
İbrahim PATAZ
05.06.2008 Osmaniye

Sehilde yaylada yurt yeri olan
Konar göçerlere yörük derdik biz.
Bir yaşı bitmeden emlik doğuran
Keçinin gencine tülük derdik biz.

Utangaca derdik yüzü elelkli.