Her başımı yerden kaldırdığımda seni arar gözlerim.
Ve ben bugün anladım ki;
Beynimin yollarını tıkayan duvarların arkasındasın.
Nefesini hissedemiyorum...
Daralıyor nefesim!
Sevdim seni ben.
Bazen bir kuş sesinde,
Bazen bir yangın alevinde,
Bazen de bir çocuk sesinde sevdim seni.
Bazen kar yağarken, tanelerin de.
En çokta yağmurda ıslanırken sevdim seni ben.
Yokluğun soğukluğu, koyuyor adama.
Sanki varlığın sıcaklığını tatmış gibi.
Ayrılık çanları çalıyor yine.
Yalnızlık üşütüyor her zaman ki gibi.
Gişelere benzettiğim insanlar oldu.
Kulaklarımı tıkasam da sesini duymak istiyorum.
Hep kırık dökük hayalleri birleştirmekle geçti ömrüm.
Çok yoruldu yüreğim bilmediği yollarda gezmekten.
Kaybolmaktan korkmuyorum ama kılavuz arıyorum.
Zamanın durmasını özler oldum.
Son durmasından bu yana çok hızlı geçiyor.
Derin sularda, boğuldu yüreğim.
Dalgaların kıyıya vurması tek ümidim.
Hasretle kan bağlar gözlerim.
Yok ki sahilde bir bekleyenim.
Her gece özgürlüğü düşlerim.
Gölgemi bulamaz oldum.
Üstelik güneşte arkamdan vuruyor.
Dert takvimini kovalamıyorum,
Nasılsa hepsi ardı adına geliyor.
Aklımı tutamaz oldum.
Bir kalpsiz, yüreğime hain pusular kurdu.
Bir sevgisiz, beni tam da yüreğimden vurdu.
Ve can damarımda ki son damlada kurudu.
Bilmem var mıdır aşkın serumu.
Biri çabuk getirsin şu doktoru.
Dolunay...
Issız bir gökıyüzünde,sadece yıldızlar ve dolunay.
Birde ben.
Birde bitmek bilmez efkarım.
Anıları hep koynumda saklarım.
Unuttuklarım,yırtıp arttıklarım,
İnsanlar neden böyle dostum.
Zalimler neden var.
Mazlumlar neden hep eziliyor.
Mütevazi insanlar neden hep aşağılanıyor.
Saygı sevgi kavramları neden yok oluyor.
İnsanlar neden böyle dostum.
Zirveye, ramak kala tükendim.
Belki de zirveyi beğenmedim.
Zafere, bir adım kala pes ettim.
Çünkü gönülleri fethettim.
İsteyip yapamadıklarım oldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!