Bir çocuğun evde bırakmak zorunda kaldığı misketler gibi özledim seni
Burnum da tütüyor hasretin ve iç çektiriyor hatıraların
Ya hayallerimde kaybederim diye duyduğum endişem
İçim ansızın huzursuz ansızın kıpır kıpır seni düşündükçe
Kavuşmayı düşündükçe çarpan kalbim
Rüyalarım varılacak yere varmış gibi heyecanlı
Görüyor muyum göremiyor muyum?
Bilemiyorum
Bulutlar yağmur yağdıracağı için mi dumanlı
yoksa dumanlar gökyüzünü mü kaplamış?
Seçemiyorum
Dengesini bozdum diye mi mevsimler daraltıyor beni?
Ruzi mahşerde hizmetkarın olayım
Çölde açan o gülün kokusunu alayım
Yüreğimdeki dünya yükü hafiflesin aniden
Hafifledikçe kesilsin ayaklarım yerinden
Gökyüzünün damarları arasında koşturan dumanlı bulutlar
Yarışıyorlar aklımın köprülerinde kah sıkışıp kah patlayan kanla
Ben dermanımı buldum diyorum gözlerim artık istirahatte
Ve kapatmak istiyor perdesini
Kafamı çiçek oyalı yastığa koyduğumda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!