Keşke o gece sen değil de ben gitseydim,
Belki bu kadar yanmazdı içimdeki yangın.
Sensiz kalan her sokak sessiz, her gece yarım,
Adını anınca bile titriyor kalbimin duvarları.
Ah sevdiğim… yokluğun hâlâ deprem gibi içimde.
Aynı sokaklardan geçsek de
Aynı havayı solusak da
Göz göze gelsek bile
Tanımam seni.
Çünkü biz artık
Yarım kalmış bir hikâyenin
Gittin… ama içimde bir yer hâlâ sen diye atıyor,
Adını silmeye çalıştım, kalbim inatla yazıyor.
Ayrılık dediler buna, ben eksilmek dedim,
Çünkü sen gidince ben, yarım kaldım sevdiğim.
Her şey bitti sanıyorlar, oysa bilmiyorlar,
Bir gece vakti düştü adın kalbime,
Sessizliğin en derin yerinde yankılandı…
Sen yoktun ama ben hâlâ senleydim,
Bir eksik gibi değil, bir yarım gibi…
Gözlerim her kapandığında sen vardın,
Sessizliğin içinde kayboldum yine,
Sesini aradım boş duvarlarda.
Adın takılı kaldı dilimde,
Yarım kaldım kırık dualarda.
Gülüşlerin artık bir hayal gibi,
Bir gece vakti düştü adın kalbime,
Sessizliğin en derin yerinde yankılandı…
Sen yoktun ama ben hâlâ senleydim,
Bir eksik gibi değil, bir yarım gibi…
Gözlerim her kapandığında sen vardın,
Bir akşamüstü düştün kalbime,
Güneş yavaşça inerken ufka,
Adını yazdım titreyen ellerimle,
Silinmesin diye rüzgâra inatla.
Gözlerin değdi hayallerime,
Kadın…
Bazen bir annenin sessiz duasıdır gecenin en karanlığında,
Bazen gözyaşını kimse görmesin diye yastığa saklayan bir yürek.
Dünyanın yükünü omzuna koyarlar da yine o ayakta kalır,
Çünkü kadın dediğin, kırıldıkça daha çok güçlenen bir çiçek.
Gözlerine baktığım an durur bütün zaman,
Sanki dünya susar, kalbim konuşur o an.
Adını içimden her geçirdiğimde,
Bir ömür sevmeye söz veririm sana ben.
Sen gülünce bahar iner kalbime,
Bayram geliyor ama içimde bayram yok,
Sokaklar süslenmiş, kalbimse paramparça çok.
Herkes sevdiklerine sarılırken bir bir,
Ben yokluğuna sarılıyorum, içim titrer her an ağır.
Şekerler dizilmiş, kahveler hazır bekler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!