İbrahim Halil Mantıoğlu Tövbeli Şiirleri ...

Bir geceden kalma sancılı düşler,
Zamansız sabahtan çağırır beni.
Saadet çarkından geri dönüşler,
Dertli karargahtan çağırır beni.

Aşkın adaleti çektirip cefa,

. . _ _ / . . _ _ / . . _ _ / . . _

Feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün

Çileden kükrüyorum sancılı aslan gibiyim.
İşin aslıysa en ürkek dişi ceylan gibiyim.

MÜSTEF’İLÂTÜN / MÜSTEF’İLÂTÜN / MÜSTEF’İLÂTÜN / MÜSTEF’İLÂTÜN ARUZ KALIBI
MURABBA BİÇİMİNDE VEZN-Î ÂHER ÇALIŞMASI

( - - . - - / - - . - - / - - . - - / - - . - - )

Kalbimde burhan / tek sende derman / neyler ki lokman / gel hızlı dilber

Mef'ûlü / Mefâîlü / Mefâîlü / Feûlün

{ -- -- . / . -- -- . / . -- -- . / . -- -- }

Yâ Rab seni andıkça günâhımla berâber,
Hâlim kederin aynası, gönlümse iyimser.

Bir şeddenin huzurunda,
Bir daha oku beni...
Hislerim yarım kaldı berduş dizelerde
Tadı var dudağımda mayhoş bir badenin,
Üstümde barut kokusu
Avuçlarımda kan lekeleri

-- . . -- / -- . -- / -- . . -- / -- . --

Müfte’ilün / Fâilün / Müfte’ilün / Fâilün

Öyle yanarken içim, derde giriftar gibi,
Sanki fütursuzca bir ömrü geçen var gibi.

Aç kalınca sevgiye; sanki kirlenmiş eller,
Mahsullerimi çaldı, toprağımı sürmeden.
En kötü zamanımda kapıdan kovan eller,
Mülteci etti beni, diyar diyar sürmeden.

Bilmiyorum âlemin benim ile derdi / ne?