İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bu yoldan,
Sevdalılar geçer bu yoldan.
Çaresi tükenenler,
Çok gelir gider bu yoldan.

Bu dağdan,

Anne!
Çıkmazlardayım, hal ve ahvalim çok yaman.
Hiçbir şey eskisi gibi değil artık.
Varlıklar içinde, yoklukları yaşıyorum.
Komşu komşuluğunu, akraba akrabalığını yapmıyor.
İçi dolu dostluklar neredeyse kalmamış.

İnsan kendi kendine yetmiyorsa,
Meltemler serinletmiyorsa,
Benim ben diyenler gerekeni yapmıyorsa,
Önemli sıfatların hakkı verilmiyorsa,
Bunun bir sebebi olmalı.

Gönül asumanımdan dolunayımı karartırken,
Beni yüz üstü bırakıp, terk edip giderken,
Muhammedi gül goncalarımı koparırken,
Burnun hiç sızlamadı mı ey sevgili!

Beni bana bir hiç uğruna küstürürken,

Hain bir gece!
Belli ki ölümdür netice!
Sevdan karanlık sokak,
Kaldır başını yaradan a bak!
Umut dilimde hece,
Çözümü olmayan bilmece.

Hain bir gece!
Belli ki ölümdür netice!
Sevdan karanlık sokak!
Kaldır başını Yaradan'a bak!
Umut dilimde hece,
Çözümü olmayan bilmece!

Umutlar sürgünde,
Taziyeler yaşanıyor düğünde.
Bugünden çalınmış yarınlar,
Doymak bilmiyor karınlar.
Birer birer kayboluyor değerler,
Menfaat için zalime boyun eğerler.

Bürünmüş dağlar sarıya,
Kuşlar dadanmış darıya.
Hastalanmış sevgili yar,
Söyleyin bal yapsın arıya.

Bürünmüş dağlar beyaza,

Bu sevdanın içi boş çok gaddar o kadar da zalim
Düşünmekten usandim.Bilemiyorum ne olacak halim
Ölmezsem şayet kavuşursam sag ve salim
Bayram ederim o zaman.Sevinçten konuşamaz olur dilim

Bu sevda gözlerimin ferini tüketti.Her şey oldu bana haram

Seversen beni gönülden,
Çok sevinirim sahiden.
İştahım artıkça artar,
Duyarsam sesin aniden.

Seni sana anlatamam,