İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yorulur nasırlı ellerim bazen kalem tutmaz.
Sevdalıyım diyen bu yollarda kül yutmaz.
Kuş tüyünden döşeklerde bile uzansam ,
Sevdalım olmazsa gözlerim uyku tutmaz.

Sevdalı yüreğim daima onun için çarpar.

Sevdalıysan bir güzele, işin kolayına kaçmadan seveceksin!
Zemheri ayında bile en güzel rengârenk Muhammedi gülleri dereceksin!
Uğrunda çekinmeden seve seve öleceksin!
Nur cemalini bir gün görmediğinde ise,
Duyulmamış en manidar ahları derinden çekeceksin!

Sevdalı yufka yüreğimi, ettim kendime kılavuz.
Seven de sevilen de olur her daim, gözü kara yavuz.
Manidar sevgi ve muhabbetlerle dolar taşar,
Fikri güzel, gönlü güzellerin, gönüllerindeki havuz.

Sevmek, gönül yoludur.
İnsanın Rabine kulluğudur.
Bizlere bu özelliği veren,
Yüce Allahın ululuğudur.

Sevmek, tefekkürdür.

Gönül bağıma, bülbüller yerine baykuşları kondurmuşsan,
Yazın temmuzunda, zemheri soğukları gibi dondurmuşsan,
Aşkın testisine, çöl sıcaklarında, sımsıcak suları doldurmuşsan,
Sevsen ne olur, sevmesen ne olur?

Sevmek, ibadetin özüdür.
İnsanın yaradılış gayesidir.
Sevmek, kabeyi tavaf etmektir.
Yaratana kul olmaktır.
Sevmek, işin kolayına kaçmamaktır.
Aydınlıktır. Karanlıkların bitimidir.

Sevmek, niçin yaradıldığını idrak etmektir.
Sıkıntı ve kederli olduğunda kendi kendine yetmektir.
Fikri güzel gönlü güzel insanların,
Ayıp ve kusurlarını işin kolayına kaçmadan setretmektir.

Sevmek, ne olacağını, inceden inceye düşünmektir.

Sevmek, şiar ettirir insana, sevmeyi sevilmeyi,
Eksiltmez suratından içten gülmeyi
Gönlü aşk yarası ile dolsa da
Mahirce öğretir aşkını gizlemeyi.

Oturunca hüzün ve çilenin sofrasına.
Vuruldum o an gözlerin karasına.
Hangi makamda olursan ol,
İhtiyacın olur insanın en hasına.

Hasretim senin gönül sıcaklığına.

Birden bire görünce onu, kalbim çarpmaya başladı.
Ona sevdalı gözlerle, gözlerinin içine bakınca bir acayip oldum.
Uzun bir süre konuşamadım.
Sadece bakakaldım.
Dilini yutmuşlar gibiydim.
Nabız atışlarım bile, düzensizleşmişti.