Arif olan anlar Hakk’ın sırrından,
Her gelenin görevi var bir düşün!
Bahçıvan olduğun dünya bağından,
Her gelenin görevi var bir düşün!
Dünya var hızıyla durmaz dönüyor,
Mevla’m emir verse aya güneşe
Dilerse dünyayı yerle bir eder
İster kahır verir isterse neşe
Dilerse dünyayı yerle bir eder
Güneş sabah doğup akşam batıyor
Yıllar önce ben bir genç tanıdım
Adı Aziz soyadı da kendi gibi Aziz’di
Ahıska’dan o zaman yeni gelmişti
Adı Aziz soyadı da kendi gibi Aziz’di
Çocukken de adam gibi adamdı
Tüketme ömrün boşu boşuna,
Dünyalıklar burada kalacak bir gün
Ömür kısa, zehir katma aşına
Herkes bu dünyadan gidecek bir gün.
Malınla mülkünle övünme sakın!
Mazlumun hakkını korumak varken
Dilsiz şeytan gibi susamazdım ya.
Birileri yiyip yutup kaçarken
Arkasından alkış tutmazdım ya.
Gücü yeteni resmen dövene,
Borçlu insan inim inim inliyor
Kim ne dese mecbur onu dinliyor
Düşünmekten kar misali eriyor
Kim ne dese mecbur boyun eğiyor
Çek seneti sıra sıra dizilmiş
Sen toprağa bakar isen
Toprak sever seni elbet
Akan pınar kurudumu
Homurdanır sonra millet
El vergisi can sevgisi
Kasma kendini bu kadar böyle;
Bütün mal mülk bu dünyada kalacak.
Nice zenginler gelip geçti dünyadan,
Bütün mal mülk bu dünyada kalacak.
Sana işi düşenleri sen canından bezdirme;
Duygularım coştu sel olup aktı,
Dertlerim çoğaldı yine bu gece.
Çoğunluk içinde yalnız kalmışım,
Dertlerim dorukta yine bu gece.
Derdimin üstüne yeni dert bindi,
Yaşam boyu her gün ben dost aradım,
Aradım aradım, dost bulamadım.
Her gün kırgın gönülleri suladım
Aradım aradım, dost bulamadım.
Gönül bağımı ben açtım dostlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!