Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Mersin taraflarından gelip Ispartanın Yalvaç ilçesi civarında (Hoyran Ovasının dağlık kesiminde) yeni yeni yerleşmeye çalışan Tırtar aşiretinin göçebe çağını görmeden yörük çocuğu olarak 1958 yılının güzünde babam askerde iken dünyaya gelmişim. Babam belki mecbur olduğu için katlandığı 'ileşberlik'ten kurtulmamız için okumamız gerektiği hususunda üzerine düşeni yaptı. Öğrencilik ve askerlikten sonra ne olacağımı kararlaştıramadan banka, maliye ve özel şirketlerde çalışarak, serbest muhasebe ...
Her insan özeldir ve onun doğduğu günde kendine ve ailesine özeldir. Siz iyiki doğmuş iyiki bu güzel şiirleri yazmışsınız bizlerde okuyabiliyoruz....ben ara sıra sayfanıza bakarım şiirlerinizi merakla bekliyorum bu da öncekiler gibi çok güzeldi kullandığın yöresel kelimelerin bir çoğu bildik gelir bu şiirde ikisini bilemedim 'somruk' 'eynel'.......gönlüne sağlık hemşerim......
insanlığın tüm vasıflarını taşıyan bir kimlik.Hiç mi kötü düşünmez o kalbi bilmem..Dost dediklerimden..İşi rast gelsin
Görmedim.tanışmadım,şiirlerini bilirim sadece ve duyarlı olduğu hüzünleri...
.Ama dünyada hala nezaketi ve insanlığı derisinde taşıyan insanların olduğuna dair son kanıtlardan biri İbrahim bey...