İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

I
her evin yadtan-yabandan geleni vardır
“yalancı arife ” günü baklava yapılır
dadıktırılır
dadını çekdikten keyri
üsdüne toz çeker şerpişdirlir

başga biri de
“-fasilleyi de mi bilmeyon len” dedi
bizim Hasan Çeşmede yerimiz yok desem
ayrı bi me(v) zu
“-bilirin bilmemiyin çavışım” dedim
yarın da guru fasileyi annadacan dedi

“-ben eletivereyin” diye giderilir
asker mektuplarının kimsesizliği
alınan “nektip”leri komşulara iletilir
her gelen için mektup yeniden okunuverir
analarca, mektubu okuyan tamamlasa da
kelimeler

duralakdan bizim gız geri döndü
ha bire Özlemden bahsediyo
Özlem hep beni gonuşmuş,
“-abin çok efendi” deniş
“-çok terbiyeli” demiş,
“-okuyor mu” deye sormuş

bir sana anlattım geceler boyu
köydekileri
yollar boyu çocukluğumu
özlemlerimi

baharda çiğdemi, kuzuları, oğlakları

domur-domur terler
çiftçinin şakağı,
süzülür,
süzülür
boynundan aşağı
ıslak, toprak testiden,

üç

“-Allah kaç” dendiğinde
işaret parmağımı gösterirdim
ama sayılardan bir tek üç ü bilirdim

Düş

“-evel evelden nerdeyse her gece
bi ses böler uykumu,
yakar içimi..neyeyse
“Aşaduduu, Aşaduduuu”

Abamın Düğünü
Ismail gözyaşları içinde
'yıllardır cebimde..'
diye uzatınca
'bende de var öyle bi kıyat' dedim
'-meh' (al, buyur)

“-sabah serinliğinde nadastaki öküzleri
boyunduruktan bırakırdık kuşluk vakti”

iki tekerlek üstünde sap yüklü kağnı
ikizkenarüçgenin tepe köşesinde de
koca öküzler vardı