İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

bi tek Culla “-ben dakım file dutman arkadaş
o ğadak deli bi topun peşinden seeğidiyo
biri ötekinin galesine bi top yuvarlayo
onnar alıyo parasını beni ne ilgilendiriyo
ben dakımdan file anlaman” dedi

Abamın Düğünü

“-a(ğ) lamayon yavrım ağlamayon
allı duvaklı gız çıkarıyon
neye alayan” dedi
bi yandan gözlerini sildi

bir bakarsın
dünya denizlere doygun
insanlık bir çeşmeden mahrum
ve insan bir yudum suya mahkum

bir testi dolusu değil,

bireş sonura hoca sela vermeye başladı
“es Salatü vesselamü Aleyk
Aley ke ya Resul Allah”
gazma-kürek mezerliğe getdik
genşler girişdiler bi yandan

Allah rahmet eylesin
bobam “-sen bilin” dedi
“-bi araya ğelin, gardaş gibi
kimsenin hakkı kimseye ğeşmesin”

üleşdirdim halalarıma, emmim gile

alev, bakır çalığı, buğday başağı
boz, krem, kemik, bej, ten rengi, süt yanığı
limon rengi, eşek sidiği, altın sarısı
toprak, devetüyü, taba, kahverengi
koyun yünü, süt beyazı, süt yanığı, kar beyazı, kirli

evin en güzel odasına
en aydınlık pencereye karşı
kurulur halı tezgahı
buğular; damlacık olur
süzülür camlarda
daha sabahın ayazında

hiç görmedikleri, bilmedikleri ucara memleketlere
sevip-sevemeyeceğini düşünemeden bile
kucak açtılar; farklı seslere, adet ve geleneklere
ağa-aba dediler kendinden çok-çok küçüklere

“buraları sevemedim, gönlüm orada

avcı epeyli bi zamandır
eli boş döner olmuş avdan
çoluk-çocuğun nafakasını
barıda, saşmaya döktüğüne pişman
av yarenliği edilirken, utanır olmuş
artık ne avlı hülya kurabiliyormuş

Hamitçik de bi zamanlar destan yazardı
gucağında bi teyiple
“hediyesi 5 kuruş”a satardı

“-Aşık Hamit bunu böyle söyledi
duyan vatandaşlar birden ağladı”