Vardı eşin çocuğun evin kurulu düzenin,
Rahat bırakmadı tenin gevşek bedenin,
Sayısı bile belli değil koynuna girenin
Namus ar hayâ şerefin bitti kalmadı güvenin.
Şair der ki İlker Hüseyin Aydın Süleyman,
Düşünmeden taşınmadan kanadını açıyorsun,
Sonucunu bilmiyorsun kanatlanmış uçuyorsun,
Hedef bile belli değil gerçeklerden kaçıyorsun
Olan oldu uyan artık kendine gel dön özüne.
Araştırdım gözetledim söylüyorum yanlıştasın,
Ülke isterim geceleri uzun olsun,
Gün ağarmasın şafak sökmesin,
Güneş doğmasın karanlık kalsın
Kalsın ki derin uykuya dalayım.
Telefon şarjsız kalsın kapansın,
İnan sensiz ağlıyorum,
Ağlıyorum sızlıyorum,
Bir saniye görmeyince
İnan gülüm özlüyorum.
N’olur böyle uzak durma,
On dokuz mart günü yazışarak vuruştuk,
Yazıştıkça kırıcı olduk senle bozuştuk,
Yirmi bir gün boyunca dargın kaldık
Sekiz nisan saat ikiydi senle konuştuk.
Bundan böyle asla seni üzmeyeceğim,
Ne olur susma bana bir şey söyle,
Ne oluyor sana ne bu halin böyle,
Derdin mi var çekinme haydi söyle
Üzülmene dayanamam bitanem.
İlk görüşte sevdim tutulmadım,
Vay be fani dünya bir gül seversin uzaklarda olur,
Diken sevmezsin ayağına batar kısmetin olur,
Nerde bir çıkılmaz varsa gönlün gider onu bulur
Bulursun seversin o gül solar ortadan kaybolur.
İbrahim Akbaş
Tutmuşsam elini,
Sarmışsam belini,
Isırmışsam dilini
Ölsem de vazgeçemem.
Sana bakıp dalmışsam,
İşkenceye atsan bile,
Acı verip çektirsen çile,
Rezil edip düşürsen dile
Yine de vazgeçmem senden.
Yüreğimi yakıp atsan ateşe,
Doğduğum köyü terk ettim,
Bağı bahçemi kaybettim,
Koyun davarımı sattım
Senin için nazlı yârim.
Sensiz bir gün gülemedim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!