On Eylülü sevdi isen,
Doğdun diye mutlu isen,
Buket için anne isen
Mutlu yıllar Songül Esen.
Ey arkadaşım Esen Songül,
Vallah beni silmen çözüm olmadı,
Daha da çok üzdü sabrım kalmadı,
Kurban beni ekle sensiz olmuyor
İnan yıkıldım bende takat kalmadı.
Bir selam versene zalim,
Sensiz perişandır halim,
Hayat ver sürsün hayalim
Durdur beklet sende kalim.
Ne olursun unut deme,
Ateş düşmüş kül etmişse dağları,
Ziyan etmiş bitirmişse bağları,
Karaçalı kapatmışsa yolları
Söyle felek nasıl gideyim yare.
Döküldüyse ağaçlardan yapraklar,
Öküz erkekleri yoldan çıkaran kızlar,
Yapışıp bırakmak bilmeyen sakızlar,
Anasını kandırıp fingirdeşen arsızlar
Yolun erkekleri yolun belki akıllanırlar.
Erkekleri el üstünde oynatan kızlar,
Tekrarı yokmuş yoksa yok sanki ne olacak,
Şu koca dünyada yalnız başına mı kalacak,
Bilmeyen de seni bir Hint kumaşı sanacak
Keramet sende değil gülüm keramet seni sevende.
Güzelliğin değil ateşindir sana ün yapan,
Yıllar önce seni sevdim âşık oldum ve evlendik,
O gündür bu gündür sevgimizi kaybetmedik,
Yıllar geçtikçe daha çok sevdik tam kenetlendik
Ne oldu aşkım, yoksa bir daha mı âşık olduk.
Her geçen gün seni daha çok seviyorum,
Eli kolu bağlıyorlar,
Kamçılayıp sövüyorlar,
Suçum nedir dediğinde
Sus ulan sus diyorlar.
Alay edip duruyorlar,
Hala kinin gitmedi mi?
İsteklerin bitmedi mi?
Aldıkların yetmedi mi?
Susma konuş be hayırsız...
İsteğinle gelmedin mi?
Güzelim Gezi Parkı savaş alanına döndü,
Taksim sokakları karanlıkta ışıkları söndü,
Yerler dozerlerle kazıldı güzellikler gömüldü
Gaz sıkıldı kimileri yaralandı kimileri dövüldü.
Her taraf güvenlik etten duvar örmüş polisler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!