Bazen bir sarılmayı bile
Kendime çok gördüm
Sen rahatsız olma diye
İsteklerimi içime gömdüm
Oysa ne güzel sevilirsin sen
Tenin ne kadar da yakışır tenime
Ama sen rahatsız olma diye
Hayalini bile kendime çok gördüm
Şu anda hayallerimde bile
Sadece baş parmağımla
Sadece yüzüne dokunabiliyorum
Kokunu merak etsem bile
Sadece alamam burnumla
Tenime sinsin çıkmasın istiyorum
Hayalindeki olmasam bile
Olmaya çabalarım bu hırsla
Sen de beni sev istiyorum
Ben aczimi kabullendim bile
Konuşmak istiyorum duygularımla
Kalbim neden böyle sert çarpar
Öğrenmek istiyorum
Çaresizliğim bir tek kendime
Dışarıdan oldukça huysuz biriyim
Aptala tahammülüm yok
Hırsının yok ettiği aptal biriyim
İçi boş insanları sevmem
Sen yokken ben de yarım biriyim
Sana tüm mısraları "seni seviyorum" olan
Sonsuz bir şiir yazabilirim.
Bazı gecelerde içime işliyor karanlık,
Sanki ruhumu sömürüyor.
Sanki sensizliği anımsatıyor bana bir anlık.
Derken gülüşün görünüyor,
Derken kır bahçesine dönüşüyor samanlık!
O karanlık geçiyor, sensizlik yerini güneşli günlere bırakmış.
Ama mis kokulu çiçekler varken, sen kokulu çiçek saklanmış...
Bir manzara izliyorum:
Ağaçların dereleri gizlediği,
Derenin toprağı beslediği,
Ve toprağın çiçeklerle süslediği...
Bir manzara izliyorum:
Yıldızların aydınlattığı,
Dalgaların kabardığı,
Ve benim ağladığım.
Fakat onca güzellikten
Yalnızca biri beni etkiledi:
Bir yıldızın azameti.
Evimin üstünde parlayan,
Yolumu aydınlatan,
O güzel geceyi aklıma kazıtan
Bir yıldızın azameti...
Bakmaya doyamadığım o yıldız
Bana güneşi kovalatır,
Boğazıma nüksetmekle kalmaz yalnız,
Bana seni anımsatır.
Sabır beslemese de aşığı,
Sabretmektir belki de en çok gereken.
Peki ne kadar bekleyeceğim?
Sahi, gelir mi ki bu kadar çok beklenen?
Özlemek beslemese de aşığı,
Özlem kavurur bedeni en içten.
Özlenen ise güzelken bu kadar,
Acı çeksem de ölürüm sevinçten.
Acı beslemese de aşığı,
Acı çekmiyorum henüz sevgimden.
Zira varoluşu bile bir mucizeyken,
Varlığını bilsem olur, olmasa da benimken.
Kıskanmak beslemese de aşığı,
Kıskanıyorum işte, gelmiyor elimden.
Kullansın istiyorum beni öylece,
Kullansın ki istemesin kimseyi benleyken.
Öyleyse besleyen nedir ki aşığı?
Söyle bana sevdiğim,
Sen yokken ne besleyecek beni?
Senin kadar güzel ne hissettirecek bana?
Söyle bana sevdiğim,
Güzelliğini nerede bulacağım?
Ne göreceğim de seni unutturacak bana?
Söyle bana sevdiğim,
Yazdığım satırlar
Kavuşturacak mı seni bana?
Söyle ne olur sevdiğim,
Sevecek misin beni?
Sevebilecek misin katlanırken bana?
Bende yığınlarca aşk var,
Kaldıramayacaksan söyle.
Ben alışkınım, ama yazıktır sana.
Beklemiyor beni...
Belki de yetişemeyeceğim hiçbir zaman.
Yüzyılların şaşkınlığını,
Boğazıma işliyor bu amansız zaman.
Aidiyet duygusu,
Gökyüzünde yıldız gibi parladığı zaman.
Mesafelerin şaşkınlığını,
Aleyhime kullanıyor fark ettiğim zaman.
Yalnızlık korkusu,
Yeşerdi içimden beridir anladığım zaman.
Anlaşılmaya gerekenin,
Çoğu kendini anlamakmış, azı da zaman.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!