Üzüntünün göz yaşlarıyla gülümseyen gözler var burada
Hasretin çoğaldıkça içimde artan işkencelere dayanan yüreğim gibi
Katlanıyor oda paylaşıyor acılarımı bu ayrılık sürene dek
Issızlık sahilinde ebediyete kadar kaybolan ruhumla birlikte
Derinliklerde hapsolmuşum acımasız zamanın dört duvarı arsında
Yitirdiğim son umudumla
Acılarla dolu boş bu hayat, bitti başladığı yerde
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta