Üzüntünün göz yaşlarıyla gülümseyen gözler var burada
Hasretin çoğaldıkça içimde artan işkencelere dayanan yüreğim gibi
Katlanıyor oda paylaşıyor acılarımı bu ayrılık sürene dek
Issızlık sahilinde ebediyete kadar kaybolan ruhumla birlikte
Derinliklerde hapsolmuşum acımasız zamanın dört duvarı arsında
Yitirdiğim son umudumla
Acılarla dolu boş bu hayat, bitti başladığı yerde
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta