Huzur, yanında duran yüzleri saymak değildir sevgilim… Bir sofrada kalabalık olmak da değil. İnsan bazen en büyük yalnızlığı omuz omuza yaşar. Huzur; bir insanın gözlerine bakınca orada kötülüğün değil, merhametin gölgesini görebilmektir. Bir çocuğun ekmeği bölüşürkenki utancını, bir annenin sessiz duasını, bir dostun susarak sarılışını anlayabilmektir. Çünkü insan, bedeniyle değil ruhuyla yaklaşır insana. Ve bazı yürekler vardır ki bir memleket gibi geniş, bir akşamüstü kadar dingindir. Huzur dediğin; yanındakileri görmek değildir… Yanındakilerin içindeki ışığı fark etmektir. Öyle bir ışık ki karanlık zamanlarda bile insanın içine umut düşürür. Ve inan bana, güzel ruhlu insanlar varsa hâlâ dünyada, bu hayat yeniden yaşanmaya değer. Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 21:08:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!