Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Birileri gelir ışığa açılan pencerenin perdesini bir çeker! Ah geç kaldım olmasın, huzur insanoğlunun aradığı bir durum değildir.
Evrende insan varken ve insan yokken yaşanılan dönemleri araştırınca insanın huzurdan ziyade, huzursuzluk ile beslendiğini görüyoruz.
Ya düşünsene hocam, Allah insanı yaratmış şu elmayı yeme demiş! Gitmiş onu yemiş. Kısacası durum bu yani.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta