Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
hüzünkarım diye aleme etmeyisin zan
kaldı kar diye isminden şu bendeki hazan...
desek ki şiir budur amma mevkiisi şiirden ziyadedir...
Mevla'ya emanet olasın
yahu...gençlerin yazdığı şiire bak hele:))))))
hüzün
gipgri elbisesidir
gökyüzünün...
yürür gider
mankeni Tanrı!..
kutluyorum.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta