Hüzündeyim Şiiri - Ertuğrul Bey

Kararan gecenin kapkara dibindeyim
Ellerimden kayıp gitmis en sevdiğim
Küsmüş yüreğim kırılmış umudum
Gün doğmuyor geceme hüznündeyim.,

Ömrümün hazanı gelmiş çatmış
Acılar acılarıma sayısız acı katmış
Aklım allak bullak darmadağın
Sessizligin en siyahı koyusundayım

Sesim sesime yabancı şimdilerde
Gülmekte anlamsiz öylesine işte
Ağlamak rutinim tebessüm beyhude
Sensizlikle dost oldum yoklugum yokluğunla sohbette

Delice düsunceler kuşatmış aklımı
Sarmış onca kahpelik hem solumu hem sağımı
Şükrüm yaradana şükür her halime
dualar sessiz tesellim sesimse teslimiyet icinde

Yokluğunun şarkısı düşmüş dilime
Kabirlere ekilen çiceklerin güzelliginde
Bir damla su'ya muhtaç toprak gibiyim
Avutsamda kendimi nafile Her tarafim kan içinde

Gözlerimde binbir türlü hayal ve rüya
o beni hic terketmezdi bırakmazdı güya
Onun kollarında kalıp can verecektim
Ruhum Şimdi Yerin yedi kat dibinde oysa

Gözyaşlarımı sana biŕaktım armağanımdır
Birakta tertemiz sevgim öylece kalsın
Zor gelecek elbet Sen bu yükü nasıĺ taşırsın
Aceleye mahal yok o son nefeste yaşansın

Sussun yeryüzü istemiyorum yaz'ı güz'ü
Kimseler derman olmasın yaralarma
Herşeye veda eder aĺlır başımı giderim
Söylesene Çare ne lazım ne lazim bana

Yakişan yakıştığı ile yakışa kalsın taçlansın
Yalan olan ömrümün son demindeyim
Yaktığım gemiler kül olmuş varsın yansın
Kalbime amansız hükmeden HÜZÜNDEYIM