HÜZÜN — İLHAM
İlham hüzünde gezer,
sevincini pazardan almaz;
kırık dallardan toplar
çiçekleri demet demet,
gönüle sunar.
Hüzün ilhama gebe —
sancısı sessizlik,
doğumu şiir.
Hüzün ilhama gebe;
vakti gelince
kelime olur.
Hüzün ve huzur…
Hüzün kapıyı açar,
huzur içeri girer.
Hüzün öğrenir bakmayı,
huzur öğrenir kalmayı;
biri yaraları gösterir,
öteki kabuğunu bağlar.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 11:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
HÜZÜN OLMADAN İLHAM GELMİYOR
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!