Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hüzün terkibi gibi göze düşen çerçeve
Benden beni alırken gülerek dilim dilim
Keşke saklasa idi solundaki o eve
İbrişimle dokurken vuslata mavi kilim
Harika bir şiir okudum tebrik ederim..
Sevgili dostum yine her zamanki gibi coşmuş çağlamışsınız. seni gönülden kutluyorum can. kalemin hiç susmasın. Bilal Esen
Son sefere çıkarken bedenim yavaş yavaş belki bir damla bile akmayacak arkamdan Makberî’ce olacak ne çıldırış ne telaş kara toprak “gel” diye asılırken yakamdan
Tebrik ederim Üstadım
HARİKAYDI FİNAL SÜPER TEBRİKLER KALBİ SELAMLARIMLA
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta