Çırılçıplak bozkır coğrafyaların
hayali ütopyalarına kar düşende,
yüreği çatlar toprakların...
Çaresizliği fısıldar gökkuşağı ahengine,
zırhları delik deşik tüm renklerin...
Sek sek çizgileri ölümüne kefen giymiş...
Uçurtmalar naftalin kokusunda mahkum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta