Günler akıp geçiyor, zaman, bir saatin yelkovanında bölük pörçük …
Hayat yine sessiz, yok eski telaş, günler aynı değil ve mevsimler…
Cemre düşmüyor eskisi gibi her bahar, giyinip kuşanmıyor dallar, soğuyan yüreklere çare olmuyor bu kavruk yazlar, hala solgun, yaprakların vedasına alışamayan sonbahar
Ve
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Yine sessiz geceler. Yine solgun gün ışıkları sensiz. Yine yüreğe bırakılmış, yüklenmiş ne varsa. Uçmak imkansız. Kaçmak imkansız, ulaşmak imkansız.Yüreğim sensizliğe demleniyor.
Çok ilginç ve etkili düşünce demetleri; çok farklı yerlere, farklı biçimde bakabilmişsiniz. Tebrikler. Bu yolda devam ederseniz, düşünürlüğün kapısını çalarsınız bir gün. Tebrikler. Tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta