Anne çığlıklarıyla avaz avaz bağırarak iki damla yaş döktü.
Gözlerimin bebekleri yine bu sabah her sabah gibi Hüzün yine davetsiz ve pervasızca yalın ayak geldi ve oturdu yüreğimin mahremine...
Aklım iplerini saldı ortalık yere..
Ve fotoğraflar,
hatıralar
Rus ruleti kadar acımasızdı yine..
Alnımın şakağına dayıyordu, mermisini, sıfatımın alın yazısını silerek. .
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta