Hüzün Şiiri - Ömer Yusuf Kurtköylü

Hüzün ırmağında yine boğuluyorum,
Susuyor, gecelerin geçişini izliyorum.
Mutluyum, mutsuz değilim,
Sadece kaderime ağlıyorum.

Söz veriyorum kendi kendime,
Bütün insanlar yine kötü gözümde.
Bir daha aldanma diyorum herkese,
Yine ağlıyorum kaderime.

Gülsem de herkese, içim kan ağlıyor.
Çenemi açıp etrafımdakilerin başını şişiriyor,
Sonunda yine olan bana oluyor.
Yine bu bedevi gönül oturup çaresizce ağlıyor…