Hüzün
Hüzün sana gitmez
senin o;
tebessüm dolu bakışların
var iken
Hüzün sana gitmez
Mevla'm seni gülmek için
yaratmış hüzünlenmek
senin neyine?
hüzün sana gitmez
Sen ki;
al gülün yegane
tomurcuğu,
bir ananın yeryüzüne,
en değerli mirası
hüzün sana gitmez
Hüzün nedir bilirmisin?
yüreğini ona veripte!
onu kaybetmişcesine
yüreğinde bulamamak
onu hissetmek isteyipte
hissedememektir
al gülün tomurcuguna
susuz toprağın
bir katre baran suyuna
beşeri bedenın nefesine
duyduğu hasrettir...
Kayıt Tarihi : 31.1.2009 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!