Herkes bir mevsime bir iklime hasret
Kimi sonbaharın ilk ışıklarındaki hüzne,
Kimi ilkbaharın göğsüne bıraktığı ilk cemreye.
Ben mi? Ben, bana o hiç bakmayacak bakışlarına hasretim.
Hayata fütursuzca bakan o gözlerin var ya ben ona hasretim
Ayak bastığın toprağın kokusuna hasretim.
Hasretim bazen serzenişe ramak kalıyor
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta