İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
geçmiş hüsranlıklar ve hüsranlardan kalan ben'deki izler... yeni siyah bakışa atıfta bulunurken acaba gerçekten atfı hak ettiği için mi yoksa geçmişten kalan izlerden dolayı mı...eğer derinliği ulaşılamamasındaysa bir el uzatımındaki bakışta gizli...
olumlu bakmaya çalışıyorum ve her olumsuzluktan da bir güzel taraf yakalamaya çalışıyorum...hayatı yaşanır kılmak adına...
selamlar şair arkadaş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta