Hayallerimiz vardı, bedenimizi ayakta tutan.
Bir avuç gül tohumu gibi savrulduk toprağa.
Ne bizi tutan el ne de savrulduğumuz rüzgar seviyordu.
Tek kalmıştık hayatta bir inci tanesi gibi eşsiz,
Belki kırılmıştık bir gül gibi sıcak ve derin.
Göz yaşımız tazeydi belki serpildiğimiz dağlarda,
Umursayan yoktu bizi ne tutan el ne de savrulduğumuz rüzgar,
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta