Hayallerimiz vardı, bedenimizi ayakta tutan.
Bir avuç gül tohumu gibi savrulduk toprağa.
Ne bizi tutan el ne de savrulduğumuz rüzgar seviyordu.
Tek kalmıştık hayatta bir inci tanesi gibi eşsiz,
Belki kırılmıştık bir gül gibi sıcak ve derin.
Göz yaşımız tazeydi belki serpildiğimiz dağlarda,
Umursayan yoktu bizi ne tutan el ne de savrulduğumuz rüzgar,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta