Hüseyin Özkan 4 Şiirleri

15

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

4 yaşındayken düşünmeye başladı. Hastalıklı bir ruha ,çürüyen bir bedene sahip olarak yaşamaya devam ediyor.

Hüseyin Özkan 4

Ben Bir Kadavrayım
Attığım yardım çığlıklarını kendim bile duymamazlıktan gelirim.
Yalnızken kalabalıklaşırım, kalabalıkken bir o kadar yalnız..

Ben Bir Kadavrayım
Sessizden çok gürültü duyarım

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Doğru yolu ararken yine kendimi kaybettim.
Yüreğimin ortasında gittikçe güçlenen şiddetli sancı beni zorluyor.
Vücudumun kendisini taşıyamadığını her saniye hissediyorum.
Deri değiştiren bir yılan gibi değiştiriyorum her saniye fikirlerimi.
Yazmak,
Seslenmek,

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Çıtırtısının kulaklarımı parçaladığı bir sandalyenin üzerinde kendi hayatıma gömülmüş oturuyorum.

Karşımda onlarca insan kahkahalar eşliğinde kendilerinden geçmekle meşguller.
O gülüşlerde acılar, kayıplar, kırıklıklar, vazgeçişler görüyorum.

İnsanların tek ortak dili gülümsemek iken

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Yalnız olmak
Hayatı sorgulamak
Anlam bulmak veya bulamamak
Manayı keşfetmek , edememek yolunda olmak.
Dünde olmak , bugünden gitmek, yarınsız kalmak...
Benliğinden geçmek ya da kendini bulmak.

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Bağırıyor çünkü o bir deli
Bir fareyi yutup sonra kustuğunu gördüm.
Kusmayı seviyor.
Kusma hastalığı varmış gibi.
Örümcekleri ve hamamböceklerini yutmayı seviyor. Böylece heryere kusabiliyor.
Ayrıca favorisi büyük tombul bir kurtçuk.

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Yalnızlığımın içine hapsoldum
Penceremin dışında kalan o ağaç gibiyim.
O kadar çok şey gördüm, üşüdüm , yandım, yaralandım ki...
O ağaç gibi herkes benim varlığımdan haberdar.
Ama görünmüyorum, hissedilmiyorum.
Bir an olsun durup düşünmüyorlar, bakmıyorlar, görmüyorlar beni.

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Karmaşıklığın ortasında boğulmak
Ya da basitliğin içinde yavaş yavaş ölüme yürümek.
Kalabalığın ortasında yalnızlaşmak
Yalnızken kalabalıklaşabilmek...
İkili denklemlerin ortasında çürümek
Ya da hissizleşmek...

Devamını Oku
Hüseyin Özkan 4

Gece siyah saçlı bir yosma gibi örttü ağır yorganını üstüme.
Kavradı pençesiyle ruhumu karanlıklar.
Yüreğimde bir telaş içimde bir bir korku var.
Medet yok uykulardan ,uykular delik deşik delik deşik uykular.
Rüyalar kabus gibi, kabus gibi rüyalar.
Tekerlekler dönüyor rayların üzerinde, dönüyor tekerlekler, dönüyor yüreğimde.

Devamını Oku