Hüseyin Miran Şiirleri

8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Hüseyin Miran

maneviyat öldü,
madde yaşamda kaldı,
her şey karşılıklı oldu,
uçurtma uçurabilen çocuklarmı kaldı..

Devamını Oku
Hüseyin Miran

Sen İstanbul, dokuz karılı kocasın.
Bazı karılarının çocuklarına özel davranırsın,
Bazılarınınkine ise üvey muamelesi yaparsın
Kucağında her gün şampanya patlatanlar varken
Sokaklarında bir dilim ekmeğe muhtaç, aç insanlarla dolusun

Devamını Oku
Hüseyin Miran

Bilirim anam, yılan tutarsın nasırlı ellerinle,
Uçurtmamızı yaparda gözlerin kalır pencerelerde.
Takılmasın bir yerlere,
Bitmesin yüzümüzdeki gülmece diye.

Ağladığımızda için için ağlar

Devamını Oku
Hüseyin Miran

Doğuşunu seyrettim güneşin bu sabah,
İçimi tuhaf bir his kapladı, doyamadım bakmaya
Yükseldikçe yavaş yavaş yukarı
Dağıttı etrafındaki kızıllıkları
Bende yoktu, güneşin doğuşunu seyretme alışkanlığı,
Güneşte alışık değildi benimle doğmaya

Devamını Oku
Hüseyin Miran

Gönül istiyor ki; seninle el ele tutuşmayı
Kırlarda dolaşmayı,
Aldığımız her nefesi paylaşmayı,
Bazen çocuklaşmayı,bazende;
Kendi çocuğumuzu yapmayı,
Gönül bu istiyor işte...

Devamını Oku
Hüseyin Miran

Oturduğum o bankı denize atmak geldi içimden.
Oysa oraya oturuncaya kadar,
Ne fırtınalar koptu gönül denizimden.
Bıraksaydı içimdeki tomurcuk,
Katmer katmer gül olsaydı.
Bıraksaydı o deniz, o maviliğiyle

Devamını Oku
Hüseyin Miran

Çamura batmış eteğinle,
O sabahsız gecelerde,
Yürüyorsun güzelim.
Gökyüzü çatırtıları içerisinde
Çocuk çığlıkları yuvarlanır beyninde,
Güneşi beklersin, o parlak yüzüyle

Devamını Oku
Hüseyin Miran

O an gelir, yaşarsın
Ama ne yaşadığını bir türlü anlamazsın.
Onca kalabalıkta, tek yürek olur,
Donar kalırsın...

Yanlızlığını yok etmek, için çare ararsın

Devamını Oku