Hülyan sarıyor gecemi kabuslar içinde
İnan bulunmaz bir eşin ne Hind’de ne Çin’de
Bir nazar etsen şule-i cevval cemalinle
Kayıtsız kalma bu kadar acaba niçin de
Sükunet buluyor gönlüm bil ki teşrifinle
Bu candan bıktım nazenin bir ağla bir inle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta