Hülyalı Bakışlar Şiiri - Baki Ortak

O hülyalı bakışların var ya,
Beni benden alan o bakışlar…
Bir ömrün sessizliğini bozup
Yüreğimin en derin yerine dokunan
O bakışlar…

Ne vardı o gözlerinde,
Bir gece mi saklıydı,
Bir bahar mı,
Yoksa yıllardır aradığım
Kayıp bir sevdanın izi mi?

Sana her baktığımda
Dünya susuyordu sanki.
Kalabalıklar çekiliyor,
Zaman duruyor,
Ben yalnızca gözlerinin içinde
Kendimi arıyordum.

O hülyalı bakışların var ya,
Bir kez değdi mi yüreğime,
Bin kere yanıyordu içim.
Bir bakışınla
Benden bir Mecnun değil,
Bin Mecnun doğuyordu.

Sen belki bilmiyordun
Bir bakışın nelere kadir olduğunu.
Bir insanın yüreğine
Nasıl koca bir sevda sığdırdığını,
Nasıl geceleri uykusuz,
Gündüzleri seni düşünür hâle getirdiğini…

Ben seni yalnız sevmedim;
Seni gecelerime yazdım,
Dualarımın arasına sakladım,
Her nefeste biraz daha büyüttüm
İçimdeki o tarifsiz yangını.

Adını söylemesem de
Biliyor beni kalbim.
Nereye baksam sen,
Hangi şarkıyı dinlesem sen,
Hangi yola düşsem
Vardığım yer yine sen…

O hülyalı bakışların var ya,
Bazen bir ömürden uzun geliyor bana.
Bir saniyesinde bin hatıra,
Bir tebessümünde bin umut,
Bir susuşunda bin ayrılık saklı.

Eğer sevda bir kaderse
Ben kaderimi gözlerinde gördüm.
Eğer aşk bir yangınsa
Ben o yangına bile bile yürüdüm.
Çünkü senin bakışlarında
Yanmak bile güzeldi.

Ve gün gelir de sorarlarsa
“Bu kadar sevdayı nereden buldun?” diye,
Cevabım tek olur:
Bir çift hülyalı gözden…
Bir bakıştan…
Bir de yüreğimin sana yenilişinden…

Şimdi ey güzel,
Sen bakışlarını esirgeme benden.
Çünkü ben o bakışlarda
Kendimi buldum,
Kendimi kaybettim,
Ve yeniden sevmeyi öğrendim.

Kul Ortak der ki;
Ben bu sevdayı sözlere sığdıramadım,
Mısralar yetmedi seni anlatmaya.
Ne kadar yazsam eksik,
Ne kadar sevsem az kaldı.

O yüzden bırak konuşmasın dilim…
Varsın gözlerim anlatsın seni.
Çünkü bazı sevdalar
Bir ömür anlatılmaz;
Bir çift hülyalı bakışta
Yaşanır sadece…

KUL ORTAK