Hükümsüz iyiler Şiiri - Hilal Avunyalı 2

Hükümsüz "İyiler
Yürüdüğüm yolların sonu çıkmaz sokak,
Tam da o bıraktığın, o sustuğun yerdeyim.
Yazdığın ne varsa anlattığım demdeyim.
Bir zamanlar canıma can katan o sesler,
Şimdi yabancı bir rüzgar gibi esiyor.
"İyi ki varsın" dediğim o güzel hevesler,
Dönüp "hiç tanımasaydım" diye kesiyor.
Yükü ağır gelmiş yorgun bir han gibiyim,
Gelenin vurduğu, gidenin kırdığı...
Kendi yangınında sönen bir kül gibiyim,
Gözü yaşlı, bağrı yanık bir sevda artığı.
Dursun dünya, sussun bu sahte nakaratlar,
Gönül yorgun, ruhum ise çoktan firarda.
Tanıdık yüzlerde gizlenen o yabancılar,
Beni bıraktılar bu soğuk zemheri ayazında.
Hilal Avunyalı ✍️