Bu gün hiç olmadığım kadar yalnızım
Ne rüzgar okşuyor saçlarımı
Ne yıldızlar göz kırpıyor artık bana
Düşün bir dağ başında yalnız bir taş
Yada yangından sağ çıkmış bir ağaç
İşte öyle ……..
Bu gün hiç olmadığım kadar yalnızım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta