Hüküm Şiiri - Adressiz Mektuplar Adsız

Bir de beni dinle, yüreğimin yargıcı.
Satırlarım kifayetsiz kaldı, sevdam çaresiz.
Çok kişi öldürdüm, haklısın…
Yüreğimde, gözlerimde, gönlümde.
Ben yüreğimin katiliyim.
Bir sana dokunamadım, neyleyim hükmü?
Ben ki ömrüme yük,
Kendi hikâyemde yitik.
Her gün, her ay bir ihtimalle bekledim,
Yanımda olmayan bir zamandan.
Bilmem hasretin kaçıncı günü,
Kaçıncı ayı, kaçıncı yılındayım.
Sen yine beni mahkûm et,
İçimdeki ukdeleri infaz et—
Her günün umuduna sadık kalmayı,
Tablada biriken izmaritleri saymayı.
Zamanın geldiği belli,
Gittiği belli,
Bittiği belli.
Ya sen, yüreğimin yargıcı,
Cezam belli mi?
Karşılıksız yazılar yazdım diye hor görme.
Seni anlatmak, seni yaşamak
Çok bedel ödetti bana.
Bak, elimde sussuz sulaklar…
İlmek boğazıma geçeceği gün anladım,
Darağacımı kendi ellerimle
Fidan diye suladığımı.
İnfaz taburesine tekme atmadan,
Bana yadigâr ettiğin,
Ömrümce sırtımda taşıdığım
Yokluğun ceketini almadan
Gitme!

@dressiz mektuplar ✍️✍️@dsız..