Hükmünü Ver Keçeci Baba Şiiri - Sadık Ko ...

Huzura gelmişim boynum büküktür
Hükmün neyse buyur Keçeci Baba
Gönlümün sarayı zaten yıkıktır
İster as ister vur Keçeci Baba

Mürşit hakkıdır, vursun ne çıkar
Arif olan nefsin bendini yıkar
Bizim pınarımız barışa akar
Bulunmaz kalbimde kir Keçeci Baba

Gideceğimiz yer bir karışlık toprak
Dünya malı için sararır yaprak
Aslolan gönülde birleşmek elhak
Gerekmez dertlere zor Keçeci Baba

Bana cahil demiş, ukala eylemiş
Hakkımdaki hükmü ağır söylemiş
Kendi öz mülkünde hayal eylemiş
Değilim mülküne yer Keçeci Baba

Öfke bir ateştir, yakar insanı
Kaybetmiş edebi, yırtmış lisanı
Dilerim Hak versin ona irfanı
Sığınmam bir sahte sır Keçeci Baba

Babamın ismini zikreylemiş ya
Gerçeğe yalanları eklemiş ya
Nefsini üstüme kükreylemiş ya
Oldum kapısında kör Keçeci Baba

Adalet dediğin kalem kırmak mı?
Yoksa bir yarayı sarıp sarmak mı?
Hünkar’ın yolunda menzil bulmak mı?
Erenler sükûtu kâr Keçeci Baba

Gayrı mahkemeyi kurduysa vicdan
Ayırmasın Mevlam bizi inançtan
Geçtik bu kavgadan, geçtik bu can’dan
𝒦𝒶𝓁𝑒𝓂𝓈𝒾𝓏 𝒮̧𝒶𝒾𝓇 ’i gör Keçeci Baba