Hükmün Gölgesinde Şiiri - Aysel Eğrek

Ey nefs ! Hangi kudretle hüküm verirsin...
Kimin kaderine çizgi çekersin....
Bir nefeslik ömürle tartarsın adaleti...
Unuttun mu hüküm yalnız Hakk’a aittir...

Kendini sultan kral sanırsın....
Tahtın kibrinden örülmüş cansız bir duvarsın..
Lakin bilmezsin: her hükmün her zulmün...
Kendi yıkımını taşır içinde...

O duvarlarda yalnız yankın kalır....
“Ben haklıyım!” dersin , haykırırsın âleme ....
Oysa hak senin yüzüne bakmaz...
Çünkü sen Hakk’a değil , kendine inanırsın..

Sen hüküm dağıtamazsın ey can...
Sen sadece sınanırsın....
O sınavın içinde kaybolansın...
En büyük düşmanın yine kendin olansın...

Bu çağın içinde putlar artık görünmez...
Taş değil insan yüzüyle süslenmiş bir beden..
Cehennemini kendi eli ile hazırlayan insan..
Bir bakarsın ki ! Ne insansın , ne de kul...
Sadece hükmüne tutsak bir ruh ,...

Kendi kuralların ile bir dünya kurarsın...,
Adaletin terazisi senin çıkarın olur...
İnandığını yüceltir, inanmayanı tanımazsın ...
Cehennemini ellerinle inşa edersin...

Fanatizmin zincir olmuş boynunda...
Akıl susmuş, vicdan sürgünde...
Yücelttiğin isimler seni unuttuğunda...
Kendine bile hükmedemezsin sen...

Bir gün aynaya bakarsın ki ....
Orada kendini değil, bir mahkûm görürsün...
Hükmünün gölgesinde yaşayan bir ölüsün...,
O gölge seni senden önce yuttu..kör müsün...

Ey insanoğlu,
Hüküm senin değil...
Hele ki bu dünya senin hiç değil...
Sadece bir nefeslik misafirsin..
Tercih senin , seçim senin ..
O nefs ile ya yanarsın, ya da dirilirsin....