HOŞGÖRÜ Şiiri - Cem Eyüboğlu

Hoşgörü, insanın kendini aşmasıdır aslında,
Sadece karşısındakini değil,
Kendi öfkesini de anlayabilmesidir.

Her insan aynı değildir,
Her kalp aynı yerden kırılmaz.
Bunu kabul edebilmek
En büyük olgunluktur belki de.

Bir söz incitse bile
Hemen karşılık vermemek,
Bir davranışı anlamaya çalışmak
Hoşgörünün en sade hâlidir.

Çünkü insan bazen
Kendi acısından konuşur,
Bazen bilmeden kırar,
Bazen sadece öğrenir.

Hoşgörü,
Her şeyi onaylamak değildir,
Ama her şeyi anlayabilecek
Bir kalbe sahip olabilmektir.

Ve dünya belki de
En çok buna ihtiyaç duyar:
Dinleyen, anlayan ve
Biraz daha yumuşak kalabilen insanlara.

Hoşgörü…
İnsanı insan yapan
En sessiz erdemlerden biridir.