İnsanlık ki, zor yollardan aşılan...
Mevlana' yla, doruğa ulaşılan...
Gün geçtikce değeri anlaşılan...
Umum-i aleme, yeten hoşgörü...
Benliğinle, sevgi ile dolmanın...
Karanlıkta ışığını bulmanın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kendine has özellik taşıyan güzel bir şiir okudum, dilerim ki ileride aynı güzelliklerle tekrar buluşacağız. Başarılar diliyorum. Reşat KARABAĞ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta