Ayaz vurmuş yamaçlara dik bakışlarım vardı
Umuda biçilmiş rengarenk kaftanlarım.
Bir soğuk istanbul akşamında
yakılmış tel dal sigaranın
Dumanına gömdüğüm acılarım
Dost diye diye yanmış dillerim
Kol kırılır yel içinde kalır dediğim burkulmuşluklarım vardı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



