Hoşca_kal Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Merhaba sevgilim,
Bu sana ilk—bilemiyorum son olur mu—mektubum.
Bugün senden bir mektup aldım.
Titreyen parmaklarla açtım,
gözyaşları içinde bir çırpıda okudum.
“Merhaba” demişsin.
Öyle soğuk, öyle donuk…
Oysa ben sana adınla hitap ettiğimde
hemen iki nokta, bir de soru işareti koyardın.
Şimdi ben ne diyeyim sana?

Her kelimede doldu gözlerim.
Her harf, yüreğime çakılı bir bıçak gibiydi.
Orada bir kelime vardı:
Hoşça kal.
Hemen katlayıp koydum cebime.
Şimdi bu mektubu da sana,
işte bu yüzden yazıyorum.
Kusura bakma, yazım kötü;
hızlıca cevap vermek istedim sana.

Ben, senin aşkınla dolu yüreğe sahip o kız (adam)hatırladın mı?
Hani senin sevginden deliren…
“O zavallı”.
Bu kelimeye çok takılma;
çünkü ayrıldığımız gün
bana bir zavallıymışım gibi bakmıştın.
Oysa ben,
senin gönlünün sahibi olmak istemiştim.
Şimdi ise yüreğinde bir dilenci oldum.

Neyse, mektubuna dönelim.
Şunu merak ediyorum:
Ben ağlaya ağlaya okurken,
sen güle güle nasıl yazdın?
Hiç mi elin titremedi?
Hani beni yalnız bırakmaktı ya amacın…
Merak etme, yalnız değilim.

Burada geceleri yıldızlarla konuşanlar var.
Bir makasla kavga edenler,
duvarlara tuhaf tuhaf resimler yapanlar…
Onlar bile senden daha samimi.
Onlar bile senden daha çok seviyor beni.

“Hoşça kal” demişsin.
Hoş kalacak bir şey kaldı mı aramızda, bilmiyorum.
Bir de derdin ki
“Hoşça kal veda değil, elveda cümlesidir.”
Oysa sen bana veda edemezsin.
Sen benden gidersen, ellerin kalır bende.
Ellerin olmadan şiirlerini nasıl yazarsın?
Gözlerin kalır bende.
Gözlerin olmadan, rahatlamak için nasıl ağlarsın?
Yüreğin kalır bende…
Kalbin olmadan nasıl yaşarsın?
Yani sevgilim,
sen benden gidemezsin.
O yüzden veda etme bana.

Unutma, ben hâlâ
kapının aralığında duran,
vedayı becerememiş biriyim.
O yüzden sözlerinle sarıl bana,
mektuplarınla okşa.
Çünkü ben senden
her mektup aldığımda…
Bir gün saçlarımı tarayacağın,
sana ait olacağım
ve parmağımda
aşkımızın imzası olan yüzüğü taşıyacağım
günleri düşünüyorum.

Şimdi tekrar düşün:
Merhaba mı, elveda mı?
Ben yine de sana
“Hoşça kal” diyemiyorum.
Çünkü bazı insanlar
gidince değil,
unutulunca biter.
Ben seni bitiremedim.
Hoşca_kal…