sen giderken ağlıyordu gözlerim,ama sanmaki sana ağlıyordu ağlayışı senin şerefsizliğineydi damlayan her bir damla ile senden kalan pislikleri arıtmaya çalışıyordum.ben sana değil senin arkama sapladığın hançere ağlıyordum.çünkü elin değmişti kirlenmişti o zavallı hançer.sırf bu yüzden kan ağlıyordu o da.sana hayatım mı demiştim aslında hayat varmış senin yokluğunda.canım derken gerçekten canım olduğunu sanmıştım aslında o da yalanmış benim canım sen değil yalnızlıkmış.Anladım ki sen aslında hayatımda var olduğunu sandığım bir yoklukmuşsun ve gittin senin aslında varlık içinde yokluk olduğunu kalbimin içinde zehir olduğunu sen gidince anladım hoşçakal ey sevgili hoşçakal ve hep mazide kal....
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta