Hoşça Kalma! Şiiri - Şeref Semiz

’’Hoşça kal’’ dedi ve gitti
Ruhumu da yanına alarak
Cesedimi bir celsede unutarak gitti
Sallanamadım hiç bir yere
Gücüm göç etti sanki
Ve kalmadı mecalim
Cesedimi bile alıp gidecek kadar
Keşke soy adın gibi saysan adımı
Say, sensizlik denizinde attığım kulacımı
Söyle, sana benden başka bir kul acır mı?
Soydun yüreğimi, insanlara olan güvenimi bile bırakmadın
Halbuki ıraktın bana ve ben seni yine de sevdim
Belki de bu yüzden görmeyi bıraktın
Sana olan sevgimi
Yaşım mı yetmedi yaş’ını dindirmeye
Faili hala faaldir yüreğimin
Sen beni köprüyü geçene kadar sevdin
Ve şimdi yaktın köprüleri
Ama şunu da unutma isterim
Benden şikayetçi olduğun zamanlar var ya
Gün gelecek özlemin olacak gözlemimce
İşte o kadar!